Yazarlar, Ada Dostları Heybeliada’dan yetkililere seslendi: Hüseyin Rahmi Gürpınar Müzesi yeniden açılsın

Ada Dostları Derneği’nin yetkilileri, Heybeliada’nın demir çukur sokaklarında yürürken, 1944’ten kalma o eski evi bir kez daha gözlemlediler. 2016’da kapatılan evin duvarlarındaki tırnak izleri, restorasyonun büyük bir iş olduğu izlerini taşıyor; ama o eski duvarların arkasında hala bir sır varmış gibi hissettik.

Peki, neden bu evin yeni “müze” statüsü bekleniyor? TYS’in yönetim kurulu başkanı, yetkililere seslenirken “Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın eserlerinin birçoğu burada kaleme alındı” diyerek, edebiyatın yaşayan hafızası olma iddiasını vurguladı. Ama belediye ekibi, “çok fazla bürokrasi var, bir an önce açılacak” diye cevap verdi. O an, adada bir grup gönüllü, yolda sohbet ederken, “Burası sadece bir ev değil, bir tarih, bir kültür” diyordu.

Ada Dostları Derneği’nin açıklamasında, 2000’de müze olarak açılan evin, 2016’da bir kez daha kapatıldığını hatırlattılar. 2016’da “restorasyon gerekçesiyle” kapatılması, halkın sinirlerini yarattı. “Evin bakım ve onarım çalışmalarının tamamlanması çok önemli ve değerli” dedi dernek yetkilisi, “Ama bu bizim için yeterli değil! Amacımız, bu kıymetli yapının sadece ‘restorasyon projesi’ olarak kalmaması” diye ekledi.

Tüm bu konuşmalar arasında, bir yolcu, “Biz de bekliyoruz, bir gün açılacak diye” diyerek, Heybeliada’nın sakinlerinden birini temsil etti. Belki de bu ev, sadece bir müze değil, aynı zamanda bir hediye. O gün, bir ses kaynağı gibi, gün ışığı evin açıklıklarını aydınlatacak.

İçinde, 30 yılı aşkın bir süre yaşadığı evde kaleme aldığı eserlerin birçoğu, İstanbul’un sokağını yansıtmaya devam ediyor. “Evet, bu ev, bir yazarın hayatının ve İstanbul’un sokaklarının kalbine dokunuyor” diye söyledi TYS yetkilisi. “Müze statüsüyle halkımızın ziyaretine açılmalı” diyerek, bir kez daha çağrıda bulundular.

Görünüşe göre, bu ev, Heybeliada’nın kalbinde bir taşıyıcı gibi bekleniyor. Bir gün gelip, o eski duvarların arasında yürümek, tarih ve kültürle dolu bir yolculuk gibi olacak. Bakın, bu evin bir gün yeniden açılıp açılmayacağını, kim bilir?

Kaynak: Orijinal Haber